MENU: Wspólnoty
Zainstaluj Flash Player'a!Wspólnota Neokatechumenatu
„Ilekroć Duch Święty wzbudza w kościele impulsy ku większej wierności Ewangelii, kwitną wówczas charyzmaty będące ich wyrazem, a także nowe instytucje, które wprowadzają je w życie. Tak było po Soborze Trydenckim i po Soborze Watykańskim II”.
Wśród dzieł zrodzonych przez Ducha Świętego w naszych czasach znajdują się Wspólnoty Neokatechumenalne, zapoczątkowane przez Kiko Arguello i Carmen Hernandez, których skuteczność w odnowie życia chrześcijańskiego, została określona przez Pawła VI jako owoc Soboru. „Ileż radości i nadziei dajecie nam waszą obecnością i waszą działalnością…”. Przeżywanie i rozwijanie jest formą konsekwencji chrztu, która będzie mogła odnowić w dzisiejszych wspólnotach chrześcijańskich, owoc dojrzałości i pogłębiania duchowego, które w Kościele Pierwotnym urzeczywistniały się poczynając od okresu przygotowywania do chrztu.
Wspólnoty neokatechumenalne ukazują w parafiach znak Kościoła misyjnego i starają się znaleźć sposób ewangelizowania tych co nieraz bardzo oddalili się od życia chrześcijańskiego, proponując im drogę, która prowadzi poprzez wszystkie etapy, jakie w Kościele Pierwotnym przebywali katechumeni zanim otrzymali sakrament Chrztu. Głównymi środkami, które pozwalają członkom Wspólnot Naokatechumenalnych oddać się posłudze kościoła są:
- głoszenie Ewangelii
- świadectwo życia w małych wspólnotach
- sprawowanie Eucharystii w grupach”.
Są to słowa Jana Pawła II do Biskupa Pawła Józefa Cordesa - Wiceprzewodniczącego Papieskiej Rady d/s Świeckich.
Wspólnota Neokatechumenalna w Rumi przy parafii NMP Wspomożenia Wiernych powstała w grudniu 1985 roku. Założenie poprzedzone było cyklem Katechez głoszonych przez katechistów ze wspólnoty Gdańskiej. Stanisława, Marię, Andrzeja i Mirosława. Zaprosił katechistów do naszej parafii ksiądz proboszcz Stanisław Warszewski. Na konwiwencję założycielską pojechało ok. 50 osób z pośród których wyłoniła się wspólnota i wybrano odpowiedzialnych, którymi zostali Waldemar i jego żona Jolanta. Opierając się na trójnogu zaistniała w rzeczywistości kościoła. Po 2 latach odbyły się ponownie katechezy i powstała druga wspólnota, która później połączyła się z pierwszą. Bracia we wspólnocie odkrywali na nowo liturgię, odkrywali na nowo Kościół jako matkę karmi ich Chlebem - Ciałem i Krwią Jezusa Chrystusa. Droga wybawiła ich w wielkiego zagubienia, narodziła się w ich sercach wdzięczność do Kościoła, za cuda, które zaczęły się dziać w ich życiu, za odkrywanie rzeczywistości powolnej i głębokiej inicjacji w wiarę. Bracia doświadczyli że Słowo Boże oświeca ich i towarzyszy wszędzie. Otrzymali także wielkie zamiłowanie do liturgii, do Eucharystii, do sakramentu pokuty, odkryli na nowo Kościół żywy w którym także prezbiter czuje się kochany, zaakceptowany, doświadcza przebaczenia i jest podtrzymywany w wierze. To jest wielki dar i Pan zaprasza nas, aby ten dar zanosić także innym.
Etapy drogi, które wspólnota przeszła:
1. I skrutynium 1988 rok z księdzem Arkadiuszem Dąbrowskim
2. Szema 1989 rok z księdzem Arkadiuszem Dąbrowskim
3. II skrutynium 1990 rok z księdzem Ryszardem Świrydziukiem
4. Wprowadzenie w modlitwę 1994 rok z księdzem Marianem Jutkiewiczem
5. Traditio 1995 - 1996 rok z księdzem Piotrem Woźnym.
W 1996 roku nastąpiła zmiana głównych Odpowiedzialnych, którymi teraz są Zbyszek i Beata.